ก้าวเดิน

ยืน ณ จุดเดิม
ไม่แน่ว่าคือจุดเดิมไหม
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น
แต่คงมีหลายคนที่คิดแบบเรา
การก้าวเดินแห่งตัวตน
เราไม่สามารถมองตัวเองได้หมด
เราไม่สามารถเป็นกระจกสะท้ิอนตนเองได้
กระจกที่สะท้อนผ่านการมองของผู้อื่น อาจจะมองว่าเรากำลังก้าวไป
การเติบโต ทางความคิดและทัศนคติ ประสบการณ์ เราไม่สามารถก้าวได้อย่างโดดเดี่ยว
อย่างปราศจากสังคมที่สะท้ิอนผ่านมา

เติบโตแบบการก้าวเดินพร้อมกับสังคมมนุษย์  :)

ลึกสุดความรู้สึก

ใจคนเราลึกแน่ยิ่ง
กว่าตนจะหยั่งรู้ความรู้สึก ความต้องการ
ที่ลึกกว่ากำแพงแห่งจารีต วิธีประชา
ชั้นแห่งความรู้สึก มีผูกติดกับเหตุผลน้อยที่สุด
กว่าเราจะรู้ บางทีมันก็สายไป
หลายอย่างเหนือการควบคุม
แต่ตัวตนเรายังชี้ทิศทางให้มันเป็นไป
ควบคุมแต่ปล่อยไปตามกลไก

ความจริงมันก็มีแค่นี้ ให้เป็นไปอย่างเข้าใจ
"ว่าฉันไม่เข้าใจเธอจริงๆ"



Sent from my BlackBerry® by dtac.

คำที่เอ่ย

การจะเอ่ยความรู้สึกที่ผ่านกลั่นกรองที่เรียบเรียงมาจากภายในใจให้เธอฟัง
มันยากยิ่ง
ทุกคำมันแฝงความนัยและเกราะป้องกัน
มันไม่ได้สื่อความนัยทั้งหมด เพราะมันมีเกราะป้องกันแห่งความผิดหวัง
ฉันอยากจะบอก แต่ฉันกลัวความเจ็บปวด
แต่ทุกคำที่สื่อมันเต็มไปด้วยความรู้ ความกล้า และความกลัว

ฉันพยายามปล่อยใจให้ละเธอ
เธออาจจะไม่เคยรู้ตัว ว่าฉันให้ความรู้สึกที่ความหมายให้แก่เธอ

พยายามถอนใจ
Sent from my BlackBerry® by dtac.

ความรู้สึก

อากาศ ...
บนโลกไหน
ล่องลอยไป
วางใจบนดวงจันทร์

คนเรา ต่อให้รู้ว่าสิ่งใดไม่ควรค่าจะรัก
แต่เมื่อเราตกหลุมรักมันแล้ว
ถอยกลับจุดเดิม ยากกว่าที่จะทำให้อีกฝ่ายรัก
แต่เมื่อรัก ยากที่จะสลาย
แต่อยากสลาย ยากที่จะลืมเลือน

ฉันปล่อยเธอไปแล้ว

Sent from my BlackBerry® by dtac.

ปรัชญา

ทุกคนล้วนเป็นนักปรัชญาของตนเอง
แต่อยู่ที่ใครจะสังเคราะห์หลักปรัชญาของชีวิตแห่งตนได้ชัดแจ้งและเข้าใจปรัชญาของตนได้ก็เท่านั้นเอง..
Sent from my BlackBerry® by dtac.

เจออะไรบางอย่างในความคิดเด็กๆ ที่ยังเหมือนเดิมมาถึงปัจจุบัน

นั่งอ่านไดอารี่ตัวเองย้อนหลังเล่มหนึ่ง
ที่รักมาก เล่มนี้มันเป็นตัวแทนของใครบางคน
มันเป็นตัวแทนของเขี้ยว :D
ผ่านเรื่องราวการบอกเล่าเรื่องตัวเองให้เขี้ยวฟัง

เจออันหนึ่ง ฮาจริง เด็ก ม.5 อะไร โคตรเน่า

"Do you know Destiny? คิมฮยองจุน  คุณจะรู้จักมันไหม  ฉันอยากให้คุณรู้จักมัน  มันอาจยากที่มัน  คุณอาจจะรู้จักมัน แต่ยากที่จะเจอมัน"
22.36 p.m.
2007.02.10

ชั่วฟ้าดินสลาย

 

ความเจ็บปวดในโศกนาฏกรรมความรัก

ที่ไม่ได้เน้นเรื่องเจ็บปวดเรื่องคนสองคน แต่เป็นการเจ็บปวดของคนที่อยู่รอบกาย

ที่เชื่อมจิตด้วยความผูกพันธ์กันทั้งหมด

ด้วยบทพูดที่ช่างสวยงาม ผ่านการเรียบเรียงของคำประพันธ์ของหม่อม ภาษาที่สัมผัสใจ

บรรยากาศที่เข้ากับบริบทของเรื่อง

เมื่อเรื่องดำเนินไป เชื่อไหมว่า เราลืมไปกับการโปรโมทความฉาวโฉ่ 

ฉากอีโรติกมันถูกกลืนไปกับความงาม เรื่องราวของหนัง 

ช่วงแรกจะค่อยๆดูได้ไปเรื่อยๆ  พอครึ่งหลังจุดเปลื่ยนของเรื่อง

อนันดาในบทส่างหม่องทำได้ยอดเยี่ยมในการแสดงอารมณ์ สีหน้า ท่าทาง ความรู้สึก 

ทุกอย่างล้วนเล่าเรื่องผ่านตัวเขาว่าเขาเป็นส่างหม่อง ชายที่มีสเน่ห์ แต่หยุดความเสน่หาที่มีต่ออาสะใภ้อย่างยุพดีไม่ได้  พลอยอาจจะเป็นเพราะน้ำเสียง ทำให้ดูขัดๆกับตัวละครในเรื่อง แต่สวยโฮก

ผู้หญิงอะไร  น้อมคนนักที่จะทาปากแดงแล้วสวยชิบหาย  พลอยสวยในทุกกริยา ในความเป็นยุพดี

ส่วนบทที่เจ็บที่สุดคือ บทพะโป้ อาของส่างหม่อง เกินคำบรรยาย...

เรื่องนี้ประทับใจมาก หม่อมพยายามจะเรื่องที่ไม่ใช่แค่ความรักของส่างหม่องและยุพดี

แต่เป็น ความรักของอาหลาน พะโป้กับส่างหม่อง  จุดนี้ที่กระชากน้ำตาไปได้เป็นปี๊ป

ขอบคุณที่หม่อมได้ทำหนังดีๆ หนังคนไทย 

ถือว่าคุ้มค่าราคา 100 บาท ราคานักเรียนนักศึกษา