สับสน

อะไรที่เราอยากให้มันเป็นไป มันไม่เป็น
จากการกำหนดท่าทีและการกระทำของตัวเราเอง
กำแพงที่สร้างขึ้นมัน มันป้องกันเราจากความรู้สึก
แต่ก็ทำให้ความรู้สึกที่สับสน ออกไปไหนไม่ได้
สุดท้าย การเลือกที่จะเมินเฉย และไม่เดินหน้า ก็เป็นทางเลือกเดิมของเราเสมอ

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

รักในหลวง ให้ได้ทุกลมหายใจ เพื่อปกป้องพระองค์

ทรงพระเจริญเพคะ

มากน้อยอยู่ที่ใจ *

แค่อยากเล่าบางอย่าง
วันนี้กลับค่อนข้างดึก
หลังจากลงรถเมล์ ข้ามสะพานลอยกลับหอ
เห็นคุณลุงคนหนึ่งคนเดิม เห็นลุงแกนอนที่สะพานลอยนี้ประจำ
เนื้อตัวแกมอมแมม
วันนี้แกหันหลัง เราเห็นแกกำลังกินขนมกล่องหนึ่งเล็กๆ คงมีคนให้แกมา
แกไม่ได้เป็นขอทานนะ
เราตั้งใจจะแบ่งเงินจำนวนน้อยนิดให้คุณลุงมานานแล้ว มันไม่มากหรอก
แต่เราก็ไม่ได้รวยที่จะให้ได้มากกว่านี้
เดินไปหาแกแล้วบอกว่า หนูให้คุณลุงนะ
สิ่งที่ให้เราให้คุณไป มันกลายเป็นคุณลุงให้เรามาแทน
คุณลุงยิ้มให้เราจนเราน้ำตาจะไหล เงินไม่ได้มากเลย แค่ยี่สิบบาท
แต่คุณลุงยิ้มให้เราอย่างจริงใจ คุณลุงให้เรามากกว่าที่เราให้แค่ตัวเงินอีก
แค่รอยยิ้มคุณลุงที่เราแบ่งปันให้กัน  เงินมันสำคัญนะบนโลกนี้
แต่ใจคนสำคัญกว่านะ ขอบคุณคุณลุงนะ ที่ให้รอยยิ้มแก่หนู

ปล. มาสร้างภาพในบล็อค 55

ชีวิตที่พยายามจะเป็นคนอื่น

บางทีเคยตั้งข้อสงสัยกับคนที่เขาอยากจะเป็นคนอื่น
การสร้างเรื่องลวงบังตาขึ้นมา เพื่อให้คนในสังคมชื่นชมเขาในแบบที่เขาสร้างขึ้น
เมื่อเราย้อนมอง มันเหนื่อยนะ แต่เราไม่มีสิทธิที่จะไปบอกว่าเขาผิด
มันเป็นสิ่งที่เขาเลือกจะเป็น สิ่งที่สะท้อนออกมาคือ ความสุขในสิ่งที่เขามีมันไม่ยั่งยืน
เมื่อเขาไม่ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น

หลักนี้มันใกล้เคียงกับหลักของการใช้ชีวิต เมื่อคุณถูกกระแสข้างนอกทำให้คุณรู้สึกว่าคุณต้องตามมันไป

เพื่อการยอมรับ มันไม่ต่างอะไรกับการใช้ชีวิตในระบอบของทุนนิยม(Capialism) หรือความเป็นการพัฒนาแบบทันสมัย(Modernization) สิ่งพวกนี้มันเป็นสิ่งที่ชี้ความเป็นประชาธิปไตยว่าคุณมีสิทธิที่อยู่ได้  แต่..มีเงินเป็นตัวกำกับ  ตลาดมายังไง คุณก็ต้องตามมันไป มันยากเหมือนกันนะ ที่จะมีความสุขโดยที่ไม่ถูกกระแสพัดผ่านไป  ความเป็นประชาธิปไตยมันเป็นดาบสองคม เราควรอยู่ตรงกลางอย่างเข้าใจ

ยอมรับความเป็นตัวเอง แต่อย่าเพิกเฉยต่อกระแสสังคม มันไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น แต่สิ่งที่เราได้คือ

รวยขึ้นที่จิตใจ  เมื่อคุณรู้สึกพอ  ความสุขที่มาจากใจจึงสำคัญกว่าความสุขจากวัตถุ

ที่จะสื่อคือ อย่าพยายามเป็นคนอื่นเพราะกระแสสังคมต้องการแบบนั้นจนละเลยความเป็นตัวเอง

แล้วทำให้ตัวเองและคนรอบข้างเจ็บช้ำ  คนเขาชอบคนรวย อย่าพยายามรวยด้วยแค่วัตถุภายนอก

ชีวิตพอเพียงจากภายใน

งงไหม? พิมพ์ไปงงเอง

วงกลม

" ในวงกลมในโลกส่วนตัวฉัน
ฉันมีความสุข ไม่เคยมีความทุกข์ใจ
เป็นวงกลมที่ไม่มีวงไหน ทดแทนกันได้
ไม่ขออะไร ไปกว่านี้
อาจจะดูน้อยไป แต่กับฉันนั้นมันยิ่งใหญ่

 ขอได้ไหม อย่าเปลี่ยนอะไรฉันเลย
ปล่อยไว้ให้เป็นเช่นนี้จนนานเท่านาน
ฉันขอได้ไหม อย่าเปลี่ยนวงกลมนี้เลย
อย่าฝืนทั้งๆที่ใจ ฉันไม่ต้องการ
ให้ฉันเป็นคนเลือกเอง

 อยากจะบอกว่าในเวลานี้
ฉันมีความสุข และไม่มีความทุกข์ใด
ไม่อยากจะเปลี่ยนไปอยู่วงกลมไหน
ไม่มีที่ใด ที่ฉันพอใจเท่านี้

 เพราะฉันนั้นพอใจ ในวงกลมนี้ (ในสิ่งที่ฉันมี)
และฉันนั้นรู้ดี ว่าต้องการสิ่งไหน
ซึ่งอาจจะดูน้อยไป แต่กับฉันนั้นมันยิ่งใหญ่

 ฉันพอใจ.. ฉันเต็มใจ.. ฉันพอใจ.. เท่านี้
ฉันพอใจ.. ฉันเต็มใจ.. ฉันพอใจ.. เท่าที่มี

 

ก้าวเดิน

ยืน ณ จุดเดิม
ไม่แน่ว่าคือจุดเดิมไหม
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น
แต่คงมีหลายคนที่คิดแบบเรา
การก้าวเดินแห่งตัวตน
เราไม่สามารถมองตัวเองได้หมด
เราไม่สามารถเป็นกระจกสะท้ิอนตนเองได้
กระจกที่สะท้อนผ่านการมองของผู้อื่น อาจจะมองว่าเรากำลังก้าวไป
การเติบโต ทางความคิดและทัศนคติ ประสบการณ์ เราไม่สามารถก้าวได้อย่างโดดเดี่ยว
อย่างปราศจากสังคมที่สะท้ิอนผ่านมา

เติบโตแบบการก้าวเดินพร้อมกับสังคมมนุษย์  :)

เจออะไรบางอย่างในความคิดเด็กๆ ที่ยังเหมือนเดิมมาถึงปัจจุบัน

นั่งอ่านไดอารี่ตัวเองย้อนหลังเล่มหนึ่ง
ที่รักมาก เล่มนี้มันเป็นตัวแทนของใครบางคน
มันเป็นตัวแทนของเขี้ยว :D
ผ่านเรื่องราวการบอกเล่าเรื่องตัวเองให้เขี้ยวฟัง

เจออันหนึ่ง ฮาจริง เด็ก ม.5 อะไร โคตรเน่า

"Do you know Destiny? คิมฮยองจุน  คุณจะรู้จักมันไหม  ฉันอยากให้คุณรู้จักมัน  มันอาจยากที่มัน  คุณอาจจะรู้จักมัน แต่ยากที่จะเจอมัน"
22.36 p.m.
2007.02.10

ชั่วฟ้าดินสลาย

 

ความเจ็บปวดในโศกนาฏกรรมความรัก

ที่ไม่ได้เน้นเรื่องเจ็บปวดเรื่องคนสองคน แต่เป็นการเจ็บปวดของคนที่อยู่รอบกาย

ที่เชื่อมจิตด้วยความผูกพันธ์กันทั้งหมด

ด้วยบทพูดที่ช่างสวยงาม ผ่านการเรียบเรียงของคำประพันธ์ของหม่อม ภาษาที่สัมผัสใจ

บรรยากาศที่เข้ากับบริบทของเรื่อง

เมื่อเรื่องดำเนินไป เชื่อไหมว่า เราลืมไปกับการโปรโมทความฉาวโฉ่ 

ฉากอีโรติกมันถูกกลืนไปกับความงาม เรื่องราวของหนัง 

ช่วงแรกจะค่อยๆดูได้ไปเรื่อยๆ  พอครึ่งหลังจุดเปลื่ยนของเรื่อง

อนันดาในบทส่างหม่องทำได้ยอดเยี่ยมในการแสดงอารมณ์ สีหน้า ท่าทาง ความรู้สึก 

ทุกอย่างล้วนเล่าเรื่องผ่านตัวเขาว่าเขาเป็นส่างหม่อง ชายที่มีสเน่ห์ แต่หยุดความเสน่หาที่มีต่ออาสะใภ้อย่างยุพดีไม่ได้  พลอยอาจจะเป็นเพราะน้ำเสียง ทำให้ดูขัดๆกับตัวละครในเรื่อง แต่สวยโฮก

ผู้หญิงอะไร  น้อมคนนักที่จะทาปากแดงแล้วสวยชิบหาย  พลอยสวยในทุกกริยา ในความเป็นยุพดี

ส่วนบทที่เจ็บที่สุดคือ บทพะโป้ อาของส่างหม่อง เกินคำบรรยาย...

เรื่องนี้ประทับใจมาก หม่อมพยายามจะเรื่องที่ไม่ใช่แค่ความรักของส่างหม่องและยุพดี

แต่เป็น ความรักของอาหลาน พะโป้กับส่างหม่อง  จุดนี้ที่กระชากน้ำตาไปได้เป็นปี๊ป

ขอบคุณที่หม่อมได้ทำหนังดีๆ หนังคนไทย 

ถือว่าคุ้มค่าราคา 100 บาท ราคานักเรียนนักศึกษา

Oceans

เมื่อวันที่ 20  (เย็นวาน)
ได้มีโอกาสไปดูหนังเรื่องนี้ที่สกาล่า  ต้องเป็นหนังแนวสารคดีสิ
การจะได้มีโอกาสดูหนังดีๆสักเรื่องหนึ่ง  นานๆจะมีโอกาสสักครั้ง
หนังดีสำหรับเรื่องนี้หมายถึง
หนังที่มองคุณค่าของชีวิตอย่างเท่าเทียมของชีวิตทุกชีวิตบทโลก

สิ่งที่ทำให้ฝ้ายได้จากหนังเรื่องนี้คือ
ความงามของธรรมชาติที่ตัวธรรมชาติเองไม่ได้พยายามจะสร้างตัวเองให้สวยงาม
หากเป็นความล้ำลึกและมุมมองของเรา  ที่เรามองว่าคุณค่าและความงามมัน อยู่ในตัวมัน

หนังเรื่องนี้
มุมมองของผู้สร้าง  คือการถ่ายทอดในเรื่องความงามของธรรมชาติที่กว้างใหญ่
คือ  ท้องทะเล  เป็นเหมือนทุกสิ่งที่รวมชีวิต  เชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ
และมนุษย์เป็นผู้ที่ทำลายมากที่สุด ทุกชีวิตอยู่ร่วมกัน  โดยมีความแบ่งปัน เกื้อกูลกันตามระบบนิเวศน์
แต่มนุษย์พยายามที่จะอยู่เหนือระบบนิเวศนั้น...


รอยยิ้มจากความน่ารักในการเป็นตัวของตัวเอง ของชีวิตสัตว์โลก
ความทึ่งในความงามธรรมชาติ
และน้ำตาจาก การมองภาพของมนุษย์ทำร้ายธรรมชาติเพียงเพื่อที่จะสนองความต้องการที่ไม่ใช่ความต้องการพื้นฐาน

ขอบคุณหนังเรื่องนี้จริงๆค่ะ ที่ทำให้รู้สึกรักในชีวิตทุกชีวิตมากขึ้น ที่ไม่ใช่มนุษย์

(ชอบทะเล แต่กลัวการดำน้ำ  เพราะดำน้ำไม่เป็น  ลงทะเลแล้วจะตาย  หนังเรื่องนี้ทำเราเห็นท้องทะเลที่สวยงามของชีวิต)

My world *

my beloved iMac, he's my lovely son

my work place

my wall

my books and my painting

my comics

my diary, 1st for kim hyungjun,2nd for painting, 3rd my friend bought it for me

4th my daily life 5th for collect something

บทเพลงจากคนมากมาย*

เป็นเพลงที่ฝ้ายขอให้คนอื่นแนะนำให้

คิดดีดี
ปลานิลเติมบ้าน
คุ้นๆ
ซ้ำ - ป้าง
บทกวี - Artfloor
คนน่ารักมักใจร้าย
หยุดทำร้าย ร้าย
ที่คิดถึงเพราะรักเธอใช่ไหม่
ของขวัญ
มหาศาล
น้ำผึ้งพระจันทร์
ใกล้ - scrubb
ใจฉันรักเธอคนเดียว
ข้ออ้าง
ห่างกันสักพัก
ลองสิจ๊ะ - -'' ออยเอ้ย
รักกันมั้ย - -'' ออยอีก
คนไม่มีแฟน - -'' ออยสาวกพี่เบิร์ด
มากกว่ารัก
หนึ่งในไม่กี่คน

กิเลนบอกปากเปล่า
scrubb แม่งเมพทุกงาน
good september ชุดเก่าๆ

พี่บิล
with or without you, one, sweetest thing < U2 


พอฟังอะไรเดิมๆ ในความคิดเดิมๆของเรา 
เราก็อยากจะฟังอะไรที่เป็นความรู้สึกของคนอื่นบ้าง เราอาจจะเข้าใจคนอื่นมากขึ้นก็ได้นะ

ถอยห่าง

ฉันไม่รู้ว่าที่ผ่านมามันคืออะไร
ฉันทำผิดอะไร...
ฉันต้องเข้าใจเธออยู่ฝ่ายเดียว
ฉันอ่อนแอไม่ได้
ฉันร้องไห้ไม่ได้
ฉันห้ามไม่ได้หรอก
การร้องไห้ทุกวัน โดยที่เธอไม่เคยเข้าใจ
รู้แค่ว่า...ต่อให้มันยากแค่ไหน ฉันหยุด
หยุดตั้งแต่วันที่ 28 สิงหา
วันที่ฉันตัดสินใจลบทุกสิ่ง ฉันเจ็บที่ฉันทำแบบนั้น
แต่ก่อนหน้านั้น ฉันเหมือนทรมานทั้งเป็นกับเพียงคำแค่ว่า ไม่เข้าใจ..
ที่ผ่านมาฉันอาจจะคิดไปเองก็ได้

ทำไมจึงอ่อนไหวทั้งๆที่พวกเขาไม่ได้เป็นมนุษย์เหมือนพวกเรา~

ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมมีบางสิ่งที่ทำให้เราอ่อนไหวได้ขนาดนี้

มีอยู่ไม่กี่อย่างบนโลกที่ทำให้เราร้องไห้ได้ทันที หนึ่งในนั้นคือเรื่องของ สัตว์
ไม่ว่าคนไหนที่เป็นเพื่อนเรา ประถม มัธยมต้น ปลาย มหาลัย สิ่งที่เราจำได้แม่นยำสำหรับเพื่อนเรา
นั้นคือ ที่บ้านพวกเขามี มีอะไรเป็นเพื่อนคู่ใจ :D ถึงไม่เคยเจอ เราก็ถามว่าเป็นไงบ้าง ชื่ออะไร เหมือนปัญญาอ่อนเนอะ 55+ แต่เวลาน้องหมา น้องแมวเพื่อนจากไป เพื่อนจะโทรมาหาเราเสมอ
เพื่อนต้องการคนที่เขาเข้าใจว่าการสูญเสียเพื่อนที่ไม่ใช่คนเป็นอย่างไร ความเข้าใจ ความผูกพันธ์
เราชอบดูสารคดีมากๆ เราไม่เข้าใจว่าทำไม เราดู animal planet ได้เป็นวัน เรารู้สึกว่าโลกใบนี้ ธรรมชาติ สร้างพวกเขามาให้อยู่ร่วมกัน  แต่เรากลับเป็นคนที่เห็นแก่ตัวแล้วทำให้พวกเขารับเคราะห์มากที่สุด ...หมีขั้วโลกผอมลงทุกวัน หาอาหารไม่ได้ จนต้องปล่อยให้ลูกตัวเองตายอย่างน้อยๆหนึ่งตัว  เราล่าพวกเขามาเป็นของประดับฝา ร่างไร้วิญญาณประดับฝามันสวยหรือ มันเท่ากับธรรมชาติที่ร่างมีชีวิตพวกเขาได้อยู่ท่ามกลางสิ่งที่พวกเขาควรอยู่  มันดีเหรอที่เราจะฆ่าแม่ลิงเพียงเพื่อเนื้อป่า หรือความสนุก..แล้วลูกลิงที่แม่ลิงอุ้มล่ะ ฆ่าแม่แล้ว ลูกก็ต้องฆ่าท้ิงเหรอ รู้ไหมว่า ลูกลิงน่ะ ชอบกอดมากที่สุด เราเคยดูคนที่ช่วยลิง เห็นภาพลูกลิงกอดคน...เขายังอยากได้รับความอบอุ่น แต่เราเป็นพรากเขาไปเอง ปลาโลมาที่คนฆ่าเขาเพื่อเนื้อที่เป็นความเชื่อ อ่าวที่เต็มไปด้วยเลือดแดงฉาน ร่างไร้ชีวิตของพวกเขา... รู้ไหม เคยเห็นภาพปลาโลมาดีใจที่คนมาเล่นด้วยไหม พวกเขานึกว่าเป็นมิตร แต่ที่จริงคนพวกนั้นกำลังจะเอาชีวิตเพียงเพื่อความเชื่อ ....โลกนี้มันเลวร้ายนัก วิปริต

 เครียดเกิน 55 มาฟังเรื่องน้องหมาของเราดีกว่า  ตอนมัธยมต้น เรามาอยู่กับอา ที่บ้านอา บ้านอามีมะหมาตัวหนึ่งชื่อแครอท ตอนนั้นท้องด้วย เราก็เป็นคนเฝ้าก่อนคลอด เกิดหมาเด็กมา 3 ตัว น่ารักมาก อายุได้ไม่กี่อาทิตย์ มีคนขอไปบ้าง อะไรบ้าง เหลือ 2 ตัว หมาเด็กซนมากๆ วันหนึ่งเขาซนเกิน หลุดออกไปตัวหนึ่ง แต่มันมืดแล้ว เราออกไปตามหาเขา มีคนขับรถชนเขา แล้วหนีไป เขาอายุได้ไม่ถึงเดือนเลย ร้องไห้บ้านแตก 55+ อาบอกมาช่วยกันขุดหลุมฝังน้องหมาเหอะ  เราวางร่างน้องหมาไว้ข้างๆ แครอทยืนมองลูก..เห็นตาแครอทแล้ว T.T แต่ฮาตรงเรามัวแต่ร้องไห้แล้วอาขุดหลุมคนเดียว ตอนนั้นอาท้องแก่ 55555 หลานเลว

กับอีกความทรงจำ เราเคยมีน้องหมาตัวหนึ่ง เค้าเป็นหมาที่น่ารักที่สุด  ช่วงที่เราทุกข์ใจที่สุดในช่วงเรียน มีน้องหมาอยู่เคียงข้าง เราร้องไห้เป็นเดือน น้องหมาหงอยตามเป็นเดือน เขารับรู้ถึงความรู้สึกเราตลอด  ทุกเย็นเขาจะนั่งรอเราที่บันได เห็นเราเดิินเข้ามา เขาจะรีบวิ่งมาหาเรา เวลาเขาไม่สบายถูกฉีดยา เขาจะเรียกเราไปอยู่ด้วยใกล้ๆ เหมือนเรียกลูกพี่ 55+  ครั้งหนึ่งเราเคยทำผิดกับเขามาก มากสุดๆ จนเราคิดว่าเราไม่ควรทำแบบนั้นเลย  เราออกจากบ้านไปกับแม่ ฝากน้องหมาไว้กับน้องข้างบ้านให้เขาได้กินข้าว  แต่น้องข้างบ้านปล่อยน้องหมาออกมาแล้วไปไหนก็ไม่รู้ กว่าเราจะกลับมา ฝนตกหนักมาก พอเรามาถึง น้องหมาดีใจมากสุดๆ กระโจนหาเรา แต่เรานิสัยไม่ดี กลัวว่าตัวเองจะเปื้อน เราดุเขา โดยที่เราไม่ได้มองสายตาเขาเลยว่าเขาจ้องมองเรามาหาเราด้วยความดีใจขนาดไหน เราดุเขา แม่โกรธมาก แม่บอกทำไมไม่สงสารน้องหมาบ้าง ..เราเรียกน้องหมาไม่ยอมมา น้องหมากลัวเรา จนเราต้องเข้าไปใกล้ๆ แล้วเข้าไปกอด บอกว่าพี่ฝ้ายขอโทษ น้องหมาถึงถอนหายใจแล้วยอมรับกอดเราแบบอบอุ่น เราไม่อยากทำร้ายเขาแล้ว มันเป็นเรื่องที่ติดใจเราตลอดมา น้องหมาตัวนี้เขาจากเราไปแล้ว เขาจากเราไป..เพราะเราออกไปซื้ออาหารเม็ดให้เขา  แล้วเขาอยู่กับแม่ที่สอนพิเศษแม่ พอดีมีเด็กเปิดประตูทิ้งไว้ เขาเลยเดินออกไปตามหาเรา ...เขาเลยถูกรถชน เขาจากไปเพราะเขาออกไปตามหาเรา ตอนนั้นเรากำลังขับรถยนต์กลับมา แม่โทรมาบอก สติหลุดไปหมด เราขับรถ 130 ทั้งๆที่เราไม่เคยขับเร็วขนาดนี้มาก่อน ขับไปร้องไห้ไป เราไปเจอเขา แม่แทบไม่มีสติ  ตอนจะฝังเขา เขาใส่เสื้อที่เราเพิ่งซื้ิอให้เขาสองวัน มีผ้าห่มของเราที่เขาแย่งไปเพราะมันอุ่นห่มให้เขา มีเบาะเล็กๆที่เราซื้อให้พร้อมชุดใหม่ ตอนนั้นเหมือนใจสลาย คนที่ไม่เคยมีสัตว์เลี้ยงอาจจะไม่เขาใจ เราร้องไห้ 3 วันติดกัน นั่งอยู่ดีๆก็ร้อง แต่แม่เราหนักกว่าเรามาก แม่ลาป่วยหนึ่งอาทิตย์ เพื่อนที่ รร แม่ มาหา ซื้อข้าวมาให้  พ่อเราเสียตั้งแต่เด็กๆ บ้านเราก็มีแค่เรา แม่ พี่สาว แล้วก็น้องหมา เขาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว กว่าจะผ่านตรงนั้นมาได้สุดๆเหมือนกัน  แต่ก็กลับมาเลี้ยงหมาอยู่ดี หมาโซจู โซจูนี้ก็ทำให้เสียน้ำตาเยอะ แต่ไม่เท่าเกี๋ยวซ่า.. ครั้งหลังสุดที่เราทำบุญคือ..วันที่ 2 ธันวาปีก่อน คือวันเสียเกี๊ยวซ่า คิดถึงเกี๊ยวซ่า พี่ฝ้ายขอโทษนะ..

กันลืม

วิชาแผนยุทธศาสตร์
- แผน Swot กลุ่ม แผนพัฒนาเคเบิลทีวีเพื่อสังคม เสนองาน กลางกันยา
- เทคโฮม swot เหมือนกัน ให้ครอบคลุม ประเด็นได้ก็ได้ ส่งสิ้นเทอม
- รีวิวหนังสือแผนสองเล่ม
- งานสัมนาเศรษฐกิจพอเพียง 26 สิงหา

วิจัยทางสังคมศาสตร์
- วิจัยเรื่อง twitter เสนองาน 6,13 กันยา
- งานสัมนาภาคสังคมวิทยา 23 สิงหา

บุคลิกภาพและพฤติกรรม
- ไอดอล + ประวัติ + why + พรีเซน

วิชาความขัดแย้งทางสังคม
- งานกลุ่ม วิพากย์วิถีเรื่องการเปลี่ยนแปลงทาง ภาษาไทย วิบัติ (เป็นคนจี้ประเด็น เตรียมเนื้อหาและหลัก) วันที่ 24
- สอบ 3 กันยา หัวข้อ อนาคตประเทศไทย มิติทุกด้าน ยกทฤษฎี
-

็HBD :: พี่ ก า น *

ใครบอกว่าความสัมพันธ์ในโลกของอินเตอร์เน็ตมันไม่มีจริง
ใครก็บอกว่ามันเป็นโลกที่สมมุติขึ้น จินตนาการเอา
จริงๆแล้ว โลกของอินเตอร์เน็ตคือโลกที่เรียกว่า ชุมชนเสมือนจริง
ส่วนโลกในจินตนาการนั้น มันเป็นอุดมคติมากกว่า
ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเราถึงได้พบกัน :)
ตามหลักของทฤษฎี เขาบอกว่า คนในโลกอินเตอร์เน็ตนั้น มาพบกันเพราะ
จุดหมายหลักการที่ตรงกัน
แต่ฝ้ายไม่เชื่อ เพราะฝ้ายว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น ที่ฝ้ายได้มาพบพี่สาวคนนี้
ฝ้ายเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่ง ที่เรื่อยเปื่อย ก็มีพี่สาวคนนี้คอยดูแล
พี่กานมักจะรู้ก่อนเสมอว่ามันมีอะไรผิดปกติ :) เพราะพี่กานใส่ใจในน้องคนนี้
น้องคนนี้มักจะงอแง อ่อนไหว ดื้อ ก็มีพี่กานนี้แหละ
ที่ช่วยปลอบโยน พร้อมกับสอนการใช้ชีวิตที่เราพร้อมจะเติบโตขึ้น
ดีใจนะ ที่ได้เจอพี่กาน ฝ้ายพูดหวานไม่เป็นหรอก และไม่ค่อยพูดความรู้สึกจริงๆ แหะๆ
คนเรามันไม่ได้ต้องการคบคนดีเท่านั้น แต่ต้องการคบคนที่ที่่ช่วยกันพยุงให้เราไปข้างหน้ากันและกัน
อยากให้พี่กานได้มีความสุข
จะไม่ง๊องแง๊งมาก ให้พี่กานต้องปวดหัว
อยากให้พี่กานเจอคนดีๆ ในชีวิตที่ดูแลพี่กานได้ และรักครอบครัวพี่กาน :P
อยากให้พี่กานมีกำลัง สุขภาพแข็งแรง จะได้มีแรงสู้กับคนไม่รักพ่อด้วยกัน
ความจริงแล้ว ก็อยากให้มีความสุขทุกวัน ทำวันนี้ให้ปกติเหมือนเดิมของพวกเราทุกคน ครอบครัวทวีต
กาลเวลามันจะทำให้พวกเราอยู่ร่วมกันอย่างเข้าใจและรักกันอย่างยั่งยืน

รักพี่กานนะ

จากทูฝ้าย

การกระทำที่มีสัจจะ

คุณค่าของคนขึ้นอยู่ที่การกระทำ
คนเราตัดสินได้จากการกระทำ
คนเรามีค่าจากการกระทำ
แต่คำพูดก็เป็นสัจจะหนึ่ง
จงทำสิ่งที่เราคิดว่าการกระทำเหมาะสม และวาจาที่เอ่ยออกมานั้นมีสัจจะ
คุณค่าของคุณหมดไปพร้อมกับการกระทำ และคำพูดได้
ถ้าคุณไม่รักษามันทั้งสอง

HBD :: KIM HYUNGJUN and My PM MARK

ถึงคนแรกก่อน :)

เขี้ยวของฝ้าย คิมฮยองจุน
รักเหยินนะ ถึงเหยินจะไม่เหยินแล้ว
เพราะดัดฟัน  55
ขอให้เขี้ยวมีความสุขกับงาน
กับครอบครัว
น้องหมาช็อคโก
แค่เห็นเขี้ยวยิ้มเพราะเขี้ยวได้ทำงานเพลงก็มีความสุขแล้ว
ชอบฟังเสียงเขี้ยว
ชอบดูแววตาเวลาเขี้ยวทำงาน มันบอกให้เห็นถึงความสุขและใจรักในงานมาก
จะคอยเป็นแฟนเพลงที่ดีตลอดไป :)

คนซ้ายมือนะ อิอิ

คนที่สองคือ คุณมาร์ค
จะเรียกนายกก็แปลกๆ
เรียกคุณมาร์คมาตั้งแต่ ม ต้น
เห็นคุณมาร์คในสภาแล้วรู้สึกประทับใจ
ไม่ใช่ที่ี่หน้าตาเลย มองดูว่าคุณมาร์คเป็นคนที่มุ่งมั่นแต่รับฟังคนอื่น
ดูจากประวัติแล้วคุณมาร์คมาทำงานด้วยอุดมการณ์จริงๆ
เพราะบ้านก็เป็นข้าราชการ ไม่มีธุรกิจ ตระกูลดี คงไม่มีใครอยากมาเป็นนักการเมืองให้คนอื่นด่า
ยิ่งอ่านประวัติคุณมาร์คแล้ว ยิ่งเข้าใจเลยว่า คุณพ่อคุณมาร์ค สนับสนุนลูกอย่างเต็มที่
และสนใจการเมืองตั้งแต่เด็ก อยู่เมืองนอกก็พยายามจะให้คุณพ่อส่งหนังสือพิมพ์เหตุการณ์บ้านเมือง
ความมุ่งมั่นตรงนี้แหละ และคุณมาร์คเป็นคนดีจริงๆ เพราะชื่นชมคุณมาร์คมา 5-6 ปี
ถึงคุณมาร์คจะเรียนเศรษฐศาสตร์การเมือง แต่การมองของคุณมาร์ค ค่อนข้างจะไปทาง
เศรษฐศาสตร์ ยุค นีโอ คลาสสิค
แต่น่าเสียดายที่คุณมาร์คต้องมาอยู่ในท่ามกลางคนโลภ คนโกหก คนแก่ประโยชน์
เชื่อว่า คุณมาร์คก็คงอดทนมากๆ แต่คุณมาร์คตั้งใจจริง เพราะนโยบายแต่ละตัว
เหมือนสิ้นงบไปเปล่าๆ แต่ถ้ามองในระยะยาว มันจะช่วยปูฐานสังคม โครงสร้าง
ที่คนมองข้ามไป เพราะฐานดี โครงจะดีตาม แต่คนไทยมักจะชอบประชานิยม เห็นผล

ยังไงเชื่อมั่นในความดี ของคุณมาร์คค่ะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอให้มีความสุขนะคะ รักษาสุขภาพ ระวังเก๊า อิอิ นิวคาสเซิลผลงานดี
ไอริเวอร์ไม่หาย ไอพอดไม่หาย ได้ดูคอนเสริตร็อค ถ้ามีโอกาส อิอิ

it's true, but i still do it

it's the true on the relationship of Social Network
but  i still do it. it's better than do nothing

credit http://bit.ly/aZ4MM6

S S 5 0 1 * ข อ บ คุ ณ นะ

ม้นเป็นเรื่องปัญญาอ่อนสำหรับหลายคน

เราก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบนักร้องเกาหลี ใครจะว่าไรเราก็ไม่เคยสนใจ

มันไม่ใช่แค่ไปยืนกรี๊ด

ชอบเพราะเค้าหล่อ

มันไม่ใช่เลยอ่ะ

ใครจะเคยรู้บ้างว่า เวลา 4 ปี ที่ตามหนุ่มๆ มา

มันเป็นการตามดูการพัฒนา การเติบโตของเรา และเค้าที่ไปพร้อมกัน

ฟาร์มถั่วเขียว ...

ขอบคุณนะ ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ฝ้ายอาจจะรู็จักหนุ่มๆช้าไป 1 ปี

ไม่โกรธจุงเลย เข้าใจ แต่มันเศร้าแบบว่า ความรู้สึกผูกพันธ์กันมา

เจอกันเกือบทุกปี วันหนึ่งต้องแยกวงกัน ..มันก็ทำใจยาก ถึงจะรู้มาก่อน ปีก่อน

จุงเป็นลีดเดอร์ที่ดี นะ จุงทำงานมากไปหน่อย ดูแลตัวเองนะ

ยองแซง รักเสียงแก้มป่องนะ

มิน แรดให้มันน้อยๆหน่อย รักมินอ่ะ

คยู บริหารเสน่ห์ให้มันน้อยๆหน่อย คนเค้าหลงรักเธอไปทั่ว

เขี้ยว เขี้ยวต้องเข้มแข็งนะ เขี้ยวต้องทำได้แน่นอน รักเขี้ยวที่สุด

รักหนุ่มๆจริง ครอบครัวของพวกเรา

T.T

เมื่อมนุษย์บนโลกเพิกเฉยต่อความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น

นับตั้งแต่มีการเกิดการสื่อสารขึ้นมา

จากการใช้การโสตในการสื่อสาร

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม

ต้องมีภาษาเป็นตัวการเชื่อมสัมพันธ์ของมนุษย์

ให้อยู่ร่วมกันในสังคมเดียวกัน

..

หลังจากสภาพสังคมเปลี่ยนไป การสื่อสารจึงมีการพัฒนาที่ทำให้คนได้มีการสื่อสารที่ทันสมัยขึ้น

การใช้ภาษาเป็นการแสดงตัวตนของเราออกมา

แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นตัวเราทั้งหมด .....

ดังนั้นไม่ได้หมายความว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นตัวเรา

แค่อยากจะบอกว่า เราจะปากหมา กวนตีน แต่เราก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ยังร้องไห้ได้

...

แต่ถูกเพิกเฉย และ ถูกกองความรู้สึกที่ส่งผ่านไว้ตรงนั้น ด้วยความอะไรสักอย่างที่ถูกเพิกเฉย

และเห็นเป็นเรื่องเล่นๆ ........

มนุษย์บนโลกก็เป็นแบบนี้แหละ ...ส่วนใหญ่นะ